O denominador común, que agroma case a xeito de paradigma das obras dos anos 90, vai ser a importancia central asignada á xeometría. Trátase talvez do momento máis depurado do seu labor, nunha opción de síntese, coa presenza do círculo, triángulos, diagonais, bandas horizontais e liñas descontinuas que establecen singulares estruturas de tensión no cerne das súas composicións.
Esquelas / Defunciones
Pontevedra



Digg
Del.icio.us
Googlize this
Facebook















